آیا می‌شود و آیا ممکن الوجود است که به معنای حقیقی آزادی در عین محبت ورزیدن از بند دوستی‌ها و محبتها هم آزاد بود؟ چرا که دوستها وا می‌‌گذارند و محبتها گسسته می‌شوند، سرابها نمایان می‌شوند و من حسرت زده برجای می‌مانم. همیشه گم کرده‌ای هست، همیشه ...

من نگویم که مرا از قفس آزاد کنید

قفسم برده به باغی و دلم شاد کنید

------------------------------

پ.ن۲- نمیدونم کی هستی دوستی که یه زمانی دوست بودی! اما بدون که من از تمام شدن هر دوستی ای، چه خودم تمومش کنم ، چه خودش تموم شه ، چه دوست تمومش کنه خط حسرتی روی دلم میمونه.

پ.ن۲- در تردیدم که کرکره رو برای مدتی نامعلوم بکشم پایین.